Bevangen door de natuur

Sinds mijn jeugd ben ik bevangen door de natuur. Destijds had ik geen idee waarom. Zelfs toen ik zoölogie ging studeren, kwam ik eigenlijk niet veel verder dan dat ik het interessant vond en er goed in bleek te zijn. Ik vond deze beweegredenen na mijn studie echter onvoldoende voor een toekomstperspectief in het werkveld.

Wat mij trekt in de natuur is me pas de laatste 10 jaar steeds duidelijker geworden. Het is niet zozeer de schoonheid, de harmonie of de rust in de natuur die voor mij een aantrekkingskracht vormen. Het is de zeggingskracht van de natuur. De natuur als spiegel voor mens en organisaties. Maar is die spiegel nu een lachspiegel of een spiegel voor serieuze (zelf)reflectie? Valt mijn aanbod onder de categorie “fun” of geeft het een onontbeerlijke inzicht in het functioneren van mens en organisaties?

Ik geloof zeer sterk in het laatste, maar de ervaring leert dat velen het vooral zien als het eerste. En door daar in mee te gaan, beweeg je vanzelf van bevangen naar gevangen. Gevangen door de natuur. Maar zijn wij eigenlijk niet allemaal gevangen door de natuur? Geldt dit eigenlijk ook niet voor onze organisaties? Wordt het dan niet de hoogste tijd om eens serieus in de spiegel te kijken? De spiegel die natuur heet.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.