Can't get you out of my head

Als er iets onomstotelijk vaststaat over de BBC-documentaire “Can’t get you out of my head”, dan is het wel de titel. De inhoud laat me niet meer los sinds ik deze gezien heb. In veel van mijn gesprekken breng ik het ter sprake, en dat ga ik nu ook maar eens doen middels dit platform.

In iets meer dan 6 uur neemt Adam Curtis de kijker mee langs enkele belangrijke maatschappelijke ontwikkeling van de laatste ± 70 jaar. De kernvraag waar hij mee begint en eindigt is de quote in de bijgevoegde foto. De zoöloog in mij kan natuurlijk gelijk antwoorden dat wij de wereld niet maken, want deze was er ook zonder mensen. De psycholoog in mij kan zich natuurlijk gelijk verliezen in antropocentrische theorieën. Als organisatiekundige zie ik juist een grote rol weggelegd voor jullie/ dit platform.

Na het zien van de documentaire (link volgt in comments), wat is jouw antwoord (of het antwoord van je organisatie) op de vraag: hoe nu verder? Blijven we nog een tijdje bungelen aan de tak? En als we loslaten, vallen we dan te pletter of kunnen we vliegen? Met andere woorden, blijven we doen wat we deden, of gaan we het anders doen? Juist nu!

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.