Compassie.

Compassie wordt in tal van filosofieën en bijna alle grote religieuze tradities gezien als één van de grootste deugden. Het wordt gedefinieerd als een geestestoestand/ levenshouding, maar vertaalt zich uiteindelijk naar gedrag. Hoe ziet compassie er uit in gedrag en wat is het evolutionaire nut?

Compassie is niet hetzelfde als medelijden. Het is niet het lijden van de ander overnemen door de emoties van de ander te voelen. Compassie is het besef wat het betekent om zoiets te voelen. En vanuit dat besef naast de ander te gaan staan, deze te omarmen en fysiek te laten voelen dat men niet alleen is. En vanuit dat besef realiseren wat de ander nodig heeft en dit vanuit vrije wil te geven. Evolutionair gezien is dit een mentale basis voor altruïsme. Een basis die verder gaat dan puur genetische fitness (vandaar m.i. de rol die compassie speelt in filosofieën en religieuze tradities).  

Kijkend naar de bijgevoegde foto, zou dat ook bij onze naaste verwanten zo werken? Is fysiek contact de ultieme uitingsvorm van compassie (en een mogelijke bron van “huidhonger”)? Welke invloed heeft fysieke afstand dan op het uiten/ ervaren van compassie? Wat zijn de mogelijke gevolgen voor onze organisaties/ maatschappij? Hoe toon jij compassie op 1,5 meter?

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.