Cultuur verbiedt, natuur niet.

Ik heb besloten om te stoppen met mijn “coronablogjes”. Niet omdat de coronacrisis over is, maar omdat ik er van in een “crisis” raak. Ik merk dat het mijn denken beperkt. Het is voor mij een keurslijf geworden en ik voel sterk de behoefte om daar mee te breken. Wat zich buiten afspeelt, kent zijn weerklank binnen (en andersom). En wat neem ik dan mee?

Hoe toepasselijk is het om af te sluiten met waar ik deze “coronablogjes” mee begonnen ben, de hamster. Mijn eerste ervaring met de gevolgen van het coronavirus was namelijk het hamstergedrag van de medemens. Een eerste reactie van mij was dat dit onnatuurlijk gedrag was. Maar is dat zo? Hamsters hamsteren. In de natuur bestaat dat wat “onnatuurlijk” is niet. Datzelfde geldt voor ons gedrag. Wij “hamsteren” ook, en wellicht is dat één van de oorzaken van deze crisis.

Al het gedrag wat wij mensen laten zien, is echter natuurlijk gedrag. Het woord “onnatuurlijk” is een verzinsel van de mens wat wij cultureel aan elkaar overdragen. Als we als mens iets willen veranderen in ons collectief gedrag, dan zal het niet de natuur zijn die dit oplegt. Dan zal het een culturele keuze moeten zijn. Want cultuur verbiedt, natuur niet!

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.