De diversiteitsparadox

De twee uiterste verschijningsvormen van de berkenspanner in de foto, zijn wellicht het meest bekende voorbeeld van het evolutionaire proces. Deze vlinders zaten 200 jaar geleden vooral op de witte bast van berken. De donkere was toen een makkelijke prooi voor hongerige vogels. Door de vervuilende gassen van de industriële revolutie kleurde de berkenbast donker, en opeens vielen de donkere berkenspanners niet meer op en werden hun lichte soortgenoten opgegeten. Dit had toen tot gevolg dat er heel veel donkere berkenspanners waren en de lichte variant bijna niet meer voorkwam. 

Het voorbeeld laat ook mooi het voordeel van diversiteit zien. Een voordeel wat m.i. zeer belangrijk is om organisaties veerkrachtig te maken. Een voordeel waar ik regelmatig over geschreven heb in mijn blogjes. Maar wij mensen weten daarvan ook weer een nadeel te maken. Een nadeel wat ik ongewild wellicht aanwakker, namelijk de diversiteitsparadox. 

Het feit dat ik diversiteit benoem, maakt diversiteit expliciet zichtbaar. En met het zichtbaar maken, draag ik bij aan een uitvergroting van de verschillen. Draag ik bij aan het feit dat deze verschillen een steeds belangrijkere rol gaan spelen. Terwijl we eigenlijk willen dat het een steeds minder grote rol speelt in hoe we met elkaar omgaan.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.