De natuur als bedreiging

Geweld is in de natuur geen vreemde. Samen met het weer, verdwalen, alleen zijn, dieren, insecten, diep of snelstromend water, en donker worden zijn dit de redenen dat velen angst ervaren in de natuur. Een angst die ons herinnert aan onze sterfelijkheid. Volgens de theorie van ‘biologische bereidheid’ van Seligman hebben alle mensen een aangeboren bereidheid om snel angst te ontwikkelen voor natuurlijke objecten en situaties die gedurende de ontstaansgeschiedenis van de mens acute bedreigingen vormden voor het overleven van het individu. Hedendaags onderzoek laat zien dat angst voor natuur ook in de moderne tijd nog steeds diepgeworteld is. De natuur als bedreiging voor de mens is een belangrijke aanzet geweest om ons los te weken van de natuur.

Deze drang om los te komen van de natuur, het contact te verbreken en onszelf boven de natuur te plaatsen, is bijna een universele beweging geworden. Maar zoals in de natuur gebruikelijk is, kent iedere beweging zijn tegenbeweging. Of anders uitgedrukt, draagt iedere vorm van ordening het begin van chaos met zich mee. Door deze beweging is de mens uiteindelijk een bedreiging voor de natuur geworden. Beter gezegd, wordt de geordende natuur een bedreiging voor de mens. En dat terwijl de oppermachtige natuur volgens de filosoof Kant juist aan de basis kan staan van onze ultieme bevrijding door te leren onze angst te bedwingen en een glimp verschaft van onsterfelijkheid.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.