Het aangrenzende mogelijke

Een crisis kenmerkt zich door onzekerheid. Onzekerheid die er eigenlijk altijd is, ook al klinkt dat voor menigeen zeer verontrustend. Maar in deze verontrustende gedachte schuilt ook hoop.

Als namelijk niets zeker is, dan is ook alles mogelijk. Ik hoor enkelen nu denken: maar wat nu op dit moment aanwezig is, is toch zeker. En als dat zeker is, dan is toch niet alles in de nabije toekomst mogelijk? Dat klopt, en dat laat de natuur keer op keer mooi zien. Dat is de essentie van het evolutionair proces. Voor mij een baken in deze onzekere tijden.

Evolutie laat zien dat elke stap nodig is om te zien of die ook daadwerkelijk werkt. De ervaring die mensen opdoen met elke stap die ze zetten, geeft ze het inzicht, de vaardigheid en de moed om de volgende stap te zetten. De stap naar ‘het aangrenzende mogelijke’, zoals Stuart Kauffman het ooit mooi beschreef.

Oneindige mogelijkheden kunnen net zo verlammend werken als onzekerheid. Progressie wordt niet geboekt door oneindige mogelijkheden voor te spiegelen. Progressie wordt geboekt door te streven naar aangrenzende mogelijkheden. Juist nu! Op naar de volgende stap.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.