Hoe evolueer je van samenwerken naar samenspel?

Tijdens de coronacrisis zijn autonomie en afhankelijkheid veel gehoorde woorden. Voor de meeste mensen zijn het tegenpolen. Waarbij autonomie wordt gezien als positief, aangemoedigd en bewonderd. Afhankelijkheid wordt gezien als negatief, ontmoedigd en verafschuwd. Als dit de tendens is, waarom blijft afhankelijkheid dan steeds de kop op steken? En waarom juist nu?

De twee termen zijn namelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden in wat wij samenwerken noemen. Een crisis maakt het noodzakelijk voor mensen om samen te werken. Sterker nog, samenwerken blijkt tijdens een crisis veel makkelijker/ sneller te gaan. Waarom is dat? Omdat een crisis afhankelijkheden zichtbaar maakt. En afhankelijkheid bevordert samenspel. Ook in de natuur, zoals tussen de bokserkrab en de anemoontjes die de krab op zijn scharen plaatst ter verdediging.

Maar hoe heffen de krab en de anemoon de mogelijk negatieve gevolgen van afhankelijkheid op? Dat kan alleen door wederzijdse afhankelijkheid. Maar hoe creëer je wederzijdse afhankelijkheid? Door te blijven doen wat je in eerste instantie al uit jezelf deed, en wat je aantrekkelijk maakte voor de ander. Autonomie bevordert wederzijdse afhankelijkheid en maakt evolutie van samenwerken naar samenspel mogelijk.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.