Kijk ik naar jou, of jij naar mij?

Kijkt het waterjuffertje in de foto nu echt naar ons? Als je naar de zwarte vlekken op de ogen kijkt, dan lijkt het er wel op. Sterker nog, als ik zou bewegen, dan bewegen de zwarte vlekken mee. Alsof het waterjuffertje mijn bewegingen volgt. Het waterjuffertje heeft aandacht voor mij. Maar klopt dat wel?

Worden die zwarte vlekken niet veroorzaakt door het feit dat wij kijken naar het waterjuffertje? En als dat zo is, waarom trekken die zwarte vlekken zoveel aandacht? Waarom vertalen we die zwarte vlekken naar “aandacht”? Het bijzondere is toch niet dat het waterjuffertje aandacht voor ons heeft? Er zijn namelijk heel veel dieren die “aandacht” hebben. Wat is er dan wel zo bijzonder aan deze foto?

Zou het komen omdat de zwarte vlekken veel weg hebben van een iris? Zegt het fenomeen iets over ons? Jazeker, het is namelijk onderdeel van een uniek menselijke eigenschap. Stop maar eens midden in een winkelstraat en kijk eens omhoog. Bijna iedereen die het ziet, probeert te achterhalen waar jij naar kijkt. Het bijzondere is niet dat mensen aandacht hebben, maar dat mensen aandacht delen! Delen mag, LinkedIn is er groot mee geworden.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.