Pleidooi voor praten

Er wordt veel geschreven over de deugden van het luisteren. Ik las laatst weer dat het i.p.v. “sorry dat ik zoveel praat” beter is om te zeggen “bedankt dat je zo goed luistert”. Als we hier met elkaar zoveel aandacht aan besteden, dan suggereert dat bijna dat praten niet deugd. Het suggereert tevens dat praten veel makkelijker is dan luisteren. Maar is dat wel zo?

Waarom praten wij mensen eigenlijk? Dat doen we trouwens niet alleen naar elkaar, maar voornamelijk ook naar onszelf? Is praten niet noodzakelijk om los te kunnen laten? Is praten niet noodzakelijk om te kunnen denken, om te kunnen twijfelen en dit weer los te laten? Is praten niet noodzakelijk om de wereld te verkennen, te ordenen en verder te brengen? Hebben we niet het praten met een gemeenschap nodig om een ​​idee verder te brengen? Wat fijn dat wij een babbelende primaat zijn! Ik ben heel blij met de mensen om mij heen die veel praten.

Daarmee wil ik niet in mijn eigen valkuil stappen door alleen een pleidooi voor praten te houden. Ik snap sowieso niet goed waarom wij mensen toch zo vaak het een prefereren boven het ander? Praten en luisteren zijn beiden belangrijk. Tegelijkertijd. Ze zijn beiden moeilijk om aandachtig te doen. En om dat te oefenen roep ik iedereen op om vooral eens aandachtig met jezelf te praten en te luisteren. Daar steek je veel van op.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.