Succesvol experimenteren

Succesvol experimenteren 

Een van de memorabele gebeurtenissen dit jaar was voor mij het behalen van het bachelorsdiploma van mijn zoon. Niet alleen vanwege de knappe prestatie van mijn zoon, maar zeker ook door het inkijkje wat de diploma-uitreiking gaf in de wetenschappelijke wereld. Sterker nog, ik denk dat het exemplarisch is voor onze hedendaagse maatschappij. En daarmee wellicht aan de basis staat van veel van onze huidige problemen.    

Het beoefenen van wetenschap is een manier van data te ordenen. Een manier om structuur aan te brengen. Met de wetenschap proberen wij te verklaren wat is én de toekomst te voorspellen. Dit doen we door een hypothese te formuleren en door experimenten te achterhalen of er een relatie bestaat tussen de onderzochte variabelen. Het is voor de wetenschap net zo waardevol of een hypothese verworpen of aangenomen wordt. De uitkomst is evenwaardig. 

Tijdens de diploma-uitreiking bleek dat ± 95% van de hypotheses verworpen moest worden. En daar waar wel een voorspelling van een effect, een relatie tussen variabelen was gevonden, werd het “succes” omgezet in een publicatie. Dat is m.i. een grove onderwaardering van de bijdrage die de andere onderzoeken hebben geleverd aan de wetenschap. Niet alleen is de kans groot dat de verworpen hypotheses nog vele malen herhaald zullen worden door alleen het “succes” te publiceren, het overwaarderen van “succes” demotiveert de overige startende onderzoekers.   

In de maatschappij en het bedrijfsleven hebben wij de neiging om ook alleen maar te kijken naar de successen. Ook in de biologie betittelen wij de dieren en planten die nu aanwezig zijn als “succesvol”. Zij hebben de competitie overleeft en zich aangepast aan de huidige omstandigheden. Het is echter goed om je te realiseren dat de meeste van deze “succesvolle” dieren en planten er niet waren geweest als de grote hoeveelheid eerdere “niet-succesvolle experimenten” er niet waren geweest.  

Ieder van ons is niet alleen een biologisch experiment, we leren door tijdens ons leven te experimenteren. Ook hier demotiveert het overwaarderen van “succes” de startende “onderzoekers van het leven”. Met alle gevolgen van dien voor de desbetreffende persoon en uiteindelijk de maatschappij. Ik stel daarom het volgende adagium voor: de experimenterende mens is alleen succesvol als de uitkomsten evenwaardig zijn.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.