Zelfhulp

De term “zelfhulp” verscheen voor het eerst in 1859 in de titel van een boek. In de tweede helft van de 20ste eeuw nam zelfhulp een vlucht met alleen al in de VS een jaarlijkse omzet van ± $11 miljard. Heeft zelfhulp mede aan de wieg gestaan van de snelle ontwikkelingen sinds de industriële revolutie of dankt het de opmars juist aan de negatieve consequenties van de industriële revolutie? Wat is de essentie van zelfhulp en is het alleen voorbehouden aan de mens? Zo maar wat vragen die het bij mij oproept.

In de foto zie je een hoofdwortel van een boom die is aangeplant in een bos bij mij om de hoek. Deze soort groeit hoger dan de dominante soort in het bos. Het hele gebied wordt gekenmerkt door een hoog grondwaterpeil, waardoor de boomwortels niet dieper kunnen dan ±60cm. Wat doe je als boom als je enorm veel wind vangt en niet diep kan wortelen? Dan doe je aan zelfhulp door je hoofdwortel in de dominante windrichting stevig te verankeren met andere wortels (zie pijlen). Deze verankeringswortels groeien over de hoofdwortel heen.

Zelfhulp is alom tegenwoordig in de natuur. Daar noemen we het zelforganisatie. En de essentie van zelforganisatie/ -hulp kun je m.i. het beste op de volgende wijze verwoorden: daar waar je bent, doen wat je kunt met wat je hebt.

Naar het overzicht
Natuurlijk organiseren is gebaseerd op werkende voorbeelden voortgekomen uit 3,95 miljard jaar experimenteren

De natuur als spiegel voor mens en organisatie

  • Aanpassen

    Natuurlijk aanpassen is het primaire proces in de natuur.

  • communicatie

    Natuurlijk communiceren beïnvloedt gedrag.

  • Leiderschap

    Natuurlijk leiderschap is onontbeerlijk, maar kent vele gedaanten.

  • Samenspel

    Natuurlijk samenspel is de belangrijkste stuwende kracht in de natuur.